دیوان حافظ
| ناشر | نو |
| تعداد صفحات | 1496 |
| نوع جلد | شومیز (جلد نرم) |
| قطع | وزیری (۱۷ × ۲۴ سانتی‌متر) |
| شابک | 978-6004906401 |
درباره‌ی کتاب دیوان حافظ
دیوان حافظ مجموعه‌ایه که بخش اعظمش از حدود ۵۰۰ غزل تشکیل شده (کنار چند قصیده، قطعه، رباعی و ساقی‌نامه) و کل محتواش روی تقاطع عشق، فلسفه زیستن، نقد ریا و تقدیرباوری سواره:
نبرد بی‌امان با ریاکاری و زهد دروغین: بارزترین درون‌مایه دیوان، حمله تند و تیزیه به مقدس‌نماها، مفتی‌ها، محتسب‌ها و صوفیان ظاهرپرست. حافظ دین‌داری کاسب‌کارانه رو بزرگ‌ترین گناه می‌دونه و در برابرش مذهب «رندی» و صداقت باطنی رو می‌ذاره.
شخصیت «رند» و «خرابات»: حافظ مفهوم رند رو خلق می‌کنه؛ آدمی وارسته، بی‌ادعا و ظاهرشاید بدنام، ولی با باطنی پاک که اهل تظاهر نیست. خرابات و میخانه هم نماد فضای رهایی از قیود تعصبات کور و رسیدن به صفای باطن و معرفت نابه.
عشق (تلفیق زمینی و استعلاعی): عشق تو دیوان حافظ تک‌بعدی نیست؛ گاهی کاملاً انسانی، ملموس، پر از شور جوانی و توصیف زیبایی یاره، و گاهی نردبانی برای درک حقیقت جهان و تجربه‌ای فراانسانی و وجودی.
غنیمت شمردن دم (دم غنیمت‌دانی / کارپه دیم): جهان‌بینی حافظ شدیداً تحت‌تأثیر بی‌ثباتی روزگار و ناپایداری دنیاست. پیامش اینه که چون از اسرار ازل و ابد بی‌خبریم، باید لحظه اکنون رو دریافت، شاد زیست و به درگیری‌های پوچ دنیوی نخندید.
* ایهام و ساختار منشوری: ویژگی شاهکار دیوان اینه که ابیات ساختاری چندمعنایی و آینه‌وار دارن؛ یعنی هم‌زمان می‌تونی از یک بیت برداشت عاشقانه، سیاسی-تاریخی، یا کاملاً عرفانی بکنی و همین لایه‌لایه بودن باعث شده هر کسی با هر جهان‌بینی باهاش ارتباط برقرار کنه و بهش تفأل بزنه.
نبرد بی‌امان با ریاکاری و زهد دروغین: بارزترین درون‌مایه دیوان، حمله تند و تیزیه به مقدس‌نماها، مفتی‌ها، محتسب‌ها و صوفیان ظاهرپرست. حافظ دین‌داری کاسب‌کارانه رو بزرگ‌ترین گناه می‌دونه و در برابرش مذهب «رندی» و صداقت باطنی رو می‌ذاره.
شخصیت «رند» و «خرابات»: حافظ مفهوم رند رو خلق می‌کنه؛ آدمی وارسته، بی‌ادعا و ظاهرشاید بدنام، ولی با باطنی پاک که اهل تظاهر نیست. خرابات و میخانه هم نماد فضای رهایی از قیود تعصبات کور و رسیدن به صفای باطن و معرفت نابه.
عشق (تلفیق زمینی و استعلاعی): عشق تو دیوان حافظ تک‌بعدی نیست؛ گاهی کاملاً انسانی، ملموس، پر از شور جوانی و توصیف زیبایی یاره، و گاهی نردبانی برای درک حقیقت جهان و تجربه‌ای فراانسانی و وجودی.
غنیمت شمردن دم (دم غنیمت‌دانی / کارپه دیم): جهان‌بینی حافظ شدیداً تحت‌تأثیر بی‌ثباتی روزگار و ناپایداری دنیاست. پیامش اینه که چون از اسرار ازل و ابد بی‌خبریم، باید لحظه اکنون رو دریافت، شاد زیست و به درگیری‌های پوچ دنیوی نخندید.
* ایهام و ساختار منشوری: ویژگی شاهکار دیوان اینه که ابیات ساختاری چندمعنایی و آینه‌وار دارن؛ یعنی هم‌زمان می‌تونی از یک بیت برداشت عاشقانه، سیاسی-تاریخی، یا کاملاً عرفانی بکنی و همین لایه‌لایه بودن باعث شده هر کسی با هر جهان‌بینی باهاش ارتباط برقرار کنه و بهش تفأل بزنه.
درباره‌ی حافظ
خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدین محمد حافظ شیرازی، ملقب به لسان‌الغیب، حدود سال ۷۲۷ هجری قمری در شیراز به دنیا اومد. اون در دورانی پرآشوب و پرتنش از تاریخ ایران، مقارن با حکومت ملوک‌الطوایفی آل اینجو و آل مظفر و ظهور تیمور لنگ، زیست و کمتر از زادگاهش خارج شد. حافظ در جوانی به آموختن علوم دینی، ادبیات عرب، فلسفه و تفسیر قرآن پرداخت و به‌‌خاطر حفظ قرآن با چهارده روایت، تخلص «حافظ» رو انتخاب کرد. اون در دربار حاکمانی چون شاه شیخ ابواسحاق و شاه شجاع احترام زیادی داشت، هرچند روحیه آزاداندیش و ستیزش با ریاکاری باعث بروز اصطکاک‌هایی هم می‌شد. اوج هنر حافظ در قالب غزل شکل گرفت؛ جایی که مضامین عاشقانه، عارفانه و انتقادهای تند اجتماعی و سیاسی رو در ساختاری چندوجهی، نمادین و بی‌نهایت منسجم تلفیق کرد. اندیشه او حول محور رندی، نفی زهد ریایی، مدارا و تسلیم به اراده هستی می‌چرخه و ایهام‌های چندلایه، شعرش رو تفسیرپذیر و ماندگار کرده. حافظ حدود سال ۷۹۲ هجری قمری (۷۶۸ خورشیدی) در شیراز درگذشت و در آرامگاهی که امروزه حافظیه نامیده میشه به خاک سپرده شد و اثرش به‌عنوان اوج غزل کلاسیک فارسی و شاهکار شعر جهان باقی موند.